Danny en Danielle Matthys - Een gesprek over de wereld
Villa De Bondt, Krijgslaan 124, 9000 Gent, Belgium
Bezoek is mogelijk van donderdag tot en met zaterdag, van 14.00 tot 18.00 uur
“Danny Matthys maakt werk dat nooit af is”, titelde ooit een krant. Het is een rake beschrijvingwaaruit duidelijk blijkt dat het werk van Danny, en inmiddels ook van Danielle, een oeuvre inwording is, een work in progress zoals dit zo treffend verwoord wordt in het Engels. De veleverschillende werken die ooit gemaakt of aangevat werden, worden naar het nu toegetrokken,zonder weliswaar de oude voorstellingen te verloochenen. Het verleden vervaagt, in de herinneringen in het oeuvre, maar is niettemin blijvend aanwezig onder verschillende lagen. Verleden, al is hetgesluierd, blijft present in het werk en maakt het beeld des te meer aanwezig. Een beeld, eenschilderij, werkt immers als geheel.
Infiniti: elk werk is slechts een zin uit een langdurig gesprek over de wereld.
Deze titel reikt een sleutel aan om het grotere oeuvre van Danny en Danielle Matthys te begrijpenen te interpreteren. Elk werk is een deel van een veel groter geheel, al functioneert elk werkevengoed op zichzelf. Beeld en gedachten, waaronder ook herinneringen, zijn met elkaar verweven,gaan een symbiose aan. Net zoals bij het denken en mijmeren, deemstert het verleden weg, enblijven flarden herinneringen, die zelf aan continue verandering en voor herinterpretering vatbaarzijn, hangen in onderlagen. In sommige werken wordt de voorstelling, in mindere of meerder mate,toegelaten.
Dit oeuvre impliceert dus evenzeer een verbeelding van de voortschrijdende tijd, van de tijd inwording. Het is een visualisatie van een bij uitstek onvatbaar gegeven, en nodigt daarmee uit tot hetaangaan van de uitdaging om – opnieuw – intenser te kijken. Tijdwaarneming, simpelweg, vergt tijd. Naast de duur om het werk te vatten, is er ook tijd nodig om het werk te maken. Het productieproces stemt overeen met het componeren van een muziekstuk. Het is eencomponeren met textuur, met kleur, met lagen. Kleur en ritme bepalen het visuele aspect, de textuurvan het werk en geven diepte. Het zijn uitgesproken muzikale stukken, elk met een eigen timbre entextuur. In deze zin lezen de beeldwerken als partituren die zorgvuldig gecomponeerd werden – ennog steeds worden – over een soms lange periode. Danny is niet enkel de componist van dezevisuele partituren, maar is samen met Danielle uitvoerder van een oeuvre dat steeds aan veranderingonderhevig is, zelfs gedurende de uitvoering ervan.
Bebop
Om de parallel met de muziek door te trekken, het proces van werken is freewheelen vanuit deervaring. Jam sessions van ervaren muzikanten die kunnen improviseren op een leven vanherinneringen. Een noot die mist. Het mag. Net als in het leven zelf, komen er soms dissonanten invoor. Zoals het componeren van een symfonie ontplooit het oeuvre zich gestaag. Vergelijkbaar met hettaalgevoel in de poëzie, of in een song, waarin elk woord juist moet zitten, wordt elke nieuweingreep of toevoeging trefzeker toegepast. De symfonie van tijd zwelt aan met steeds meerinstrumenten, meer textuur, meer kleur, meer klank. Met dit stevige fundament wordt het werkgegronder, vollediger en krachtiger. De individuele basis van elke werk intensifieert de grondslagvan het globale oeuvre. Dit oeuvre is het resultaat van het samen uitvoeren van een gezamenlijke compositie.Deze uitvoering, net als de compositie, blijft evolueren.
Georges Petitjean 2026
Comments